Sterowniki przemysłowe nazywane PLC (z ang. programmable logic controller - sterowniki programowalne) możemy podzielić umownie na małe sterowniki (do kilkudziesięciu-kiluset I/O) oraz na duże sterowniki PLC (do bardziej złożonych aplikacji, z dużą ilością I/O, rozbudowanymi opcjami komunikacyjnymi i dużymi możliwościami programowymi - obsługa wielu szybkich liczników, osi itd).

Są to sterowniki programowalne (PLC), które ze względów umownych możemy określić jako modułowe, małe itd. Ich charakterystyką jest niewielka ilość obsługiwanych wejść/wyjść (z reguły ok 256 punktów). Sterowniki te realizują wszystkie funkcje i zadania, jakie spełniać powinny sterowniki PLC. Standardowo posiadają obudowę modułową zawierającą wbudowany zasilacz, procesor, port komunikacyjny i wbudowane wejścia/wyjścia. Do takiej jednostki możemy opcjonalnie podpiąć dodatkowe moduły rozszerzeń z dodatkowymi wejściami/wyjściami (dyskretnymi lub analogowymi). Dostępne mogą być wejścia/wyjścia dyskretne (binarne), analogowe, rezystancyjne, termoparowe, specjalizowane (np. moduł wagowy).

W zależności od opcji i producenta bardzo często w jednostce centralnej jest również jedno lub dwa wejścia szybkiego licznika (standardowo między 5 a 20kHz). Dostępne są także jednostki z procesorem zmiennoprzecinkowym. Sterowniki te mogą posiadać także wbudowane porty komunikacyjne (np. RS232/422/485, Ethernet, Modbus itd.) oraz mają możliwość za pomocą dodatkowych modułów komunikacyjnych na pracę w innych sieciach przemysłowych. Poza niewielkimi wyjątkami sterowniki takie mają możliwość programowania tylko w trybie offline, tzn aby wprowadzić modyfikacje do procesora, należy przerwać wykonywanie istniejącego algorytmu przez procesor. Sterowniki takie znajdują zastosowanie w małych i średnich aplikacjach, w małych maszynach , w przepompowniach wody , telemetrii oraz w aplikacjach gdzie jest stosunkowo niewielka liczba wejść/wyjść.

Sterowniki PLC określane potocznie mianem duże /kasetowe są standartowymi sterownikami swobodnie programowalnymi do zastosować w przemyśle. Ich architektura składa się zazwyczaj z kasety, w której umieszczany jest wydajny procesor, moduły wejść/wyjść, moduły komunikacyjne (do sieci przemysłowych) oraz specjalizowane karty np. moduł szybkich liczników, dodatkowych portów ASCII, moduł wagowy itd. Procesory tych sterowników mają wbudowaną obsługę regulatorów PID, wymiany informacji z różnymi sieciami przemysłowymi oraz urządzeniami zewnętrznymi (panele operatorskie, przetwornice częśtotliwości, skanery kodów kreskowych itd).

- Ladder Diagram   (zwany językiem drabinkowym)
- FBD   (bloki funkcyjne)
- SFC   (język sekwencji)
- ST     (język strukturalny - zbliżony składnią do języka pascal)
- IL      (język instrukcji, asembler)

 

Architektura tych sterowników umożliwia łatwą rozbudowę poprzez dodanie odpowiedniej karty w wolny slot w kasecie. Rozbudowując sterownik, można ze sobą w razie konieczności połączyć kasety (odpowiednim kablem). Możliwe jest zastosowanie również sieci przemysłowej poprzez dodanie odpowiedniego procesora komunikacyjnego (np master w kasecie) i modułów rozproszonych z odpowiednim procesorem slave na obiekcie

Warunki krytyczne jakie spełniać musi sterownik PLC powodują, iż często są one konfigurowane w wersjach redundantnych (zastosowanie podwójnego systemu, gdy w jednym następuje awaria, jego funkcj przejmuje druga część systemu). Możliwe są wersje redundancji zasilaczy, wejść/wyjść oraz procesorów.